
E-Stamp คือการเปลี่ยนบัตรสะสมแสตมป์แบบกระดาษให้อยู่บนมือถือของผู้ร่วมงาน แทนที่จะต้องถือการ์ดเดินให้พนักงานประทับตราทีละจุด ผู้ร่วมงานเพียงสแกน QR Code ที่แต่ละบูธ แล้วแสตมป์จะถูกบันทึกเข้าระบบทันที
เมื่อสะสมครบตามจำนวนที่ผู้จัดกำหนด ระบบจะปลดล็อกสิทธิ์ให้แลกของรางวัลหรือเข้าร่วมกิจกรรมพิเศษ
หมายเหตุเรื่องคำศัพท์ คำว่า E-Stamp ในภาษาไทยยังถูกใช้เรียกอากรแสตมป์อิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นเรื่องเอกสารทางภาษีและไม่เกี่ยวข้องกับบทความนี้ ในที่นี้ E-Stamp หมายถึงแสตมป์สะสมแบบดิจิทัลที่ใช้ในกิจกรรมการตลาดเท่านั้น
| ขั้นตอน | สิ่งที่เกิดขึ้น |
|---|---|
| 1. ลงทะเบียนเข้างาน | ผู้ร่วมงานสแกน QR Code หน้างานเพื่อเปิดบัตรสะสมแสตมป์ของตัวเอง |
| 2. เก็บแสตมป์รายบูธ | เมื่อเข้าร่วมกิจกรรมในแต่ละบูธแล้ว ผู้ร่วมงานสแกน QR ของบูธนั้นเพื่อรับแสตมป์ |
| 3. ดูความคืบหน้า | ผู้ร่วมงานเห็นได้ตลอดเวลาว่าเก็บไปแล้วกี่ดวง และเหลืออีกกี่บูธ |
| 4. แลกของรางวัล | เมื่อครบตามเงื่อนไข ระบบปลดล็อกสิทธิ์ให้แลกของที่จุดแลกรางวัล |
| 5. เก็บข้อมูลไว้ใช้ต่อ | ผู้จัดได้ข้อมูลว่าใครมางาน เดินบูธไหนบ้าง และบูธใดมีคนเข้ามากที่สุด |
ข้อแตกต่างสำคัญจากบัตรกระดาษอยู่ที่ขั้นตอนที่ 5 เพราะบัตรกระดาษจบลงที่การแลกของ แต่ E-Stamp เก็บข้อมูลไว้ให้ผู้จัดนำไปใช้ต่อหลังงานได้
| ประเด็น | บัตรกระดาษ | E-Stamp |
|---|---|---|
| ต้นทุนต่อคน | ค่าพิมพ์บัตรและตรายางทุกจุด | ไม่มีค่าพิมพ์ ไม่ต้องเตรียมตรายาง |
| ผู้ร่วมงานทำบัตรหาย | เริ่มสะสมใหม่ทั้งหมด | ข้อมูลอยู่ในระบบ เปิดดูใหม่ได้ |
| การปลอมแสตมป์ | เกิดขึ้นได้ เช่น ประทับเอง | ป้องกันได้ด้วย QR เฉพาะของแต่ละบูธ |
| รู้ว่าบูธไหนคนเยอะ | ต้องนับมือหลังงาน | เห็นตัวเลขระหว่างงานได้ทันที |
| ติดต่อผู้ร่วมงานหลังจบงาน | ทำไม่ได้ | ทำได้ หากผู้ร่วมงานยินยอมให้ข้อมูลไว้ |
| เจ้าหน้าที่ประจำจุด | ต้องมีคนคอยประทับตรา | ผู้ร่วมงานสแกนเองได้ |
ข้อที่สามคือสิ่งที่ทำให้ขายพื้นที่บูธในครั้งถัดไปง่ายขึ้นมาก เพราะผู้สนับสนุนเห็นตัวเลขชัดเจนว่าได้คนเข้าบูธกี่คน แทนที่จะได้ยินแค่ว่างานนี้มีคนมาเยอะ
ระบบที่ดีแต่ออกแบบกติกาผิด จะจบลงที่คนเก็บแสตมป์ได้ไม่กี่ดวงแล้วเลิกกลางทาง หลักการที่ใช้ได้มีดังนี้
ระบบนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่งานแสดงสินค้า แต่ใช้ได้กับงานทุกรูปแบบที่ต้องการให้ผู้ร่วมงานเคลื่อนที่ไปยังหลายจุด และต้องการตัวเลขยืนยันหลังจบงาน
ประเภทงาน
| ใช้ E-Stamp เพื่ออะไร
| สิ่งที่ผู้จัดได้กลับมา
|
|---|---|---|
งานแสดงสินค้า | กำหนดให้ผู้ชมงานเก็บแสตมป์จากบูธหลายโซน จึงเดินครบทั้งงานแทนที่จะหยุดอยู่โซนหน้า | ตัวเลขผู้เข้าบูธรายจุด ใช้รายงานผู้สนับสนุนและขายพื้นที่ครั้งถัดไป |
งานสัมมนาและ เวิร์กชอป | ให้ผู้เข้าร่วมสแกนรับแสตมป์เมื่อเข้าแต่ละห้องย่อย แทนการเซ็นชื่อหน้าห้อง | ข้อมูลการเข้าร่วมรายหัวข้อ บอกได้ว่าหัวข้อใดคนสนใจมากที่สุด |
กิจกรรมในองค์กร | ใช้กับงานกีฬาสี งานปีใหม่ หรือกิจกรรมสานสัมพันธ์ ให้พนักงานเก็บแสตมป์จากทุกฐานกิจกรรม | อัตราการเข้าร่วมจริงของพนักงาน แทนการประมาณจากสายตา |
เปิดบ้านมหาวิทยาลัย | พานักเรียนเดินชมให้ครบทุกคณะหรือทุกฐานกิจกรรม ไม่ใช่เฉพาะคณะที่รู้จักอยู่แล้ว | รายชื่อนักเรียนที่สนใจ พร้อมข้อมูลว่าแต่ละคนเดินเข้าคณะใดบ้าง |
งานแฟร์และเทศกาล | กระตุ้นให้ผู้ร่วมงานแวะหลายร้านแทนที่จะกระจุกอยู่ร้านเดียว | ข้อมูลว่าโซนใดคนเดินถึงและโซนใดคนไปไม่ถึง ใช้ปรับผังงานครั้งหน้า |
กิจกรรมในศูนย์การค้า | ดึงคนจากชั้นที่คนพลุกพล่านไปยังชั้นหรือโซนที่คนน้อย | ฐานข้อมูลลูกค้าที่ติดต่อกลับได้ และตัวเลขการกระจายตัวของคนในแต่ละชั้น |
สังเกตว่าทั้ง 6 รูปแบบมีโจทย์เดียวกัน คือการทำให้คนเคลื่อนที่ไปยังจุดที่ผู้จัดอยากให้ไป ไม่ใช่เฉพาะจุดที่คนอยากไปเอง และทำให้กิจกรรมที่เคยวัดผลไม่ได้ กลายเป็นตัวเลขที่รายงานได้จริง
| ตัวชี้วัด | บอกอะไร |
|---|---|
| จำนวนผู้เปิดบัตรสะสมแสตมป์ | มีคนสนใจเข้าร่วมกิจกรรมมากแค่ไหน เทียบกับผู้มางานทั้งหมด |
| อัตราการเก็บครบตามเงื่อนไข | กติกาที่ตั้งไว้ยากหรือง่ายเกินไปหรือไม่ |
| จำนวนแสตมป์เฉลี่ยต่อคน | คนเดินงานลึกแค่ไหนก่อนเลิกสนใจ |
| จำนวนผู้เข้าบูธรายจุด | บูธใดได้ผลดีและบูธใดต้องปรับตำแหน่งในครั้งหน้า |
| จุดที่คนหยุดเก็บ | ตำแหน่งที่ทางเดินขาดช่วงหรือกิจกรรมน่าเบื่อ |
| จำนวนผู้ที่ยินยอมให้ติดต่อกลับ | ฐานข้อมูลที่นำไปใช้ต่อได้จริงหลังงาน |
ตัวชี้วัดที่ห้าใช้ปรับผังงานในครั้งถัดไปได้ตรงที่สุด เพราะบอกได้ว่าคนเดินมาถึงจุดไหนแล้วหยุด ซึ่งมักเป็นจุดที่ทางเดินแคบ ไม่มีที่นั่งพัก หรือบูธเรียงกันจนคนล้า
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือ ผู้จัดเก็บข้อมูลไว้ได้แล้วแต่ไม่ได้ใช้ต่อ สุดท้ายกิจกรรม E-Stamp จึงเหลือแค่ความสนุกในวันงาน
สิ่งที่ควรทำภายในสัปดาห์แรกหลังจบงาน
การเก็บข้อมูลผู้ร่วมงานต้องขอความยินยอมอย่างชัดเจนตั้งแต่ตอนลงทะเบียน และแจ้งให้ทราบว่าจะนำข้อมูลไปใช้ทำอะไร ตามที่กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลกำหนด
E-Stamp ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนบัตรแสตมป์กระดาษให้เป็นดิจิทัล แต่คือการเปลี่ยนงานอีเวนต์จากกิจกรรมที่จบในวันเดียว ให้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์กับลูกค้า
สิ่งที่ผู้จัดได้กลับมามีสามอย่าง คือคนเดินครบทุกจุดที่ตั้งใจไว้ ตัวเลขจริงที่ใช้พิสูจน์คุณค่าให้ผู้สนับสนุน และฐานข้อมูลผู้สนใจที่ติดต่อกลับได้ ซึ่งข้อสุดท้ายคือสิ่งที่มีมูลค่ามากที่สุดและมักถูกมองข้ามมากที่สุดเช่นกัน
ไม่ว่าจะเป็นงานแสดงสินค้า งานสัมมนา กิจกรรมในองค์กร งานเปิดบ้านมหาวิทยาลัย งานแฟร์ หรือกิจกรรมในศูนย์การค้า BeTask ช่วยวางระบบสะสมแสตมป์ที่ใช้งานผ่าน LINE ได้ทันที โดยผู้ร่วมงานไม่ต้องติดตั้งแอปพลิเคชันเพิ่ม พร้อมเก็บข้อมูลผู้ร่วมงานไว้ใช้ต่อหลังจบงาน
ไม่ควรต้องติดตั้ง เพราะคนที่มางานอีเวนต์มีเวลาจำกัดและมักไม่ยอมโหลดแอปเพื่อกิจกรรมเดียว ระบบที่ทำงานผ่าน LINE หรือเปิดจากเบราว์เซอร์ได้จึงเหมาะกว่า เพราะสแกนแล้วใช้งานได้ทันที
ขึ้นอยู่กับจำนวนบูธและขนาดพื้นที่ หลักที่ใช้ได้คือประมาณ 60 ถึง 70 เปอร์เซ็นต์ของจำนวนบูธทั้งหมด และควรมีรางวัลหลายระดับ เพื่อให้คนที่เก็บไม่ครบยังมีแรงจูงใจที่จะเดินต่อ
ควรทดสอบสัญญาณในพื้นที่จริงก่อนวันงาน โดยเฉพาะบูธที่อยู่มุมในหรือชั้นใต้ดิน และเตรียม WiFi สำรองไว้ที่จุดแลกรางวัล ซึ่งเป็นจุดที่คนจะใช้งานพร้อมกันมากที่สุด
ใช้ QR Code ที่แตกต่างกันในแต่ละบูธ และวางไว้ในตำแหน่งที่ต้องเข้าไปในบูธจริงจึงจะสแกนได้ ไม่ใช่ติดไว้ด้านนอกที่มองเห็นจากทางเดิน รวมถึงกำหนดว่าหนึ่งบัญชีรับแสตมป์จากบูธเดียวกันได้ครั้งเดียว
หากมีบูธน้อยกว่า 5 จุด การใช้บัตรกระดาษอาจเพียงพอ แต่ถ้าเป้าหมายหลักคือการเก็บข้อมูลผู้ร่วมงานไว้ติดต่อกลับ E-Stamp ก็ยังคุ้มแม้งานจะเล็ก เพราะบัตรกระดาษให้ข้อมูลส่วนนี้ไม่ได้เลย
ใช้ได้ตามขอบเขตที่แจ้งไว้ตอนขอความยินยอม จึงควรระบุให้ชัดตั้งแต่หน้าลงทะเบียนว่าจะเก็บข้อมูลอะไร เพื่อวัตถุประสงค์ใด และผู้ร่วมงานยกเลิกความยินยอมได้อย่างไร ตามที่กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลกำหนด
You must be logged in to post a comment.